Afgelopen donderdag en vrijdag (10 en 11 mei) was ik weer in Medebach. Een flinke lijst van bezigheden te beginnen met het inmeten van het stuk grond. Ik had dat aanbesteed aan Buro Rücken und Partner uit Meppen. Met GPS werden de 4 hoekpunten van het perceel en van de het bouwvlak daarbinnen op de centimeter nauwkeurig bepaald. Op die plekken werd een piketje in de grond geslagen. Ook werd er een extra paaltje in de grond geslagen die (vanuit een ander paaltje bekeken) exact de zuidrichting aangeeft. Vrijdag heb ik nog wat extra paaltjes in de grond geslagen om de grens wat beter zichtbaar te maken. De buurman had een flink deel van het land omgeploegd en daar heeft hij niks aan en ik zit er ook niet op te wachten. Helemaal niet als hij het ook nog eens inzaait.
Mijn bedoeling is om het gehele grondstuk binnen een paar weken een keer helemaal strak te trekken zodat het goed beloopbaar en goed te bewerken is. Mogelijk wil ik dan direct ook een patroon van ondiepe swales aanleggen zodat het regenwater beter wordt vastgehouden. Als dat klaar is wil ik het hele stuk grond waar ik dit jaar niets meer wil doen inzaaien met een mengsel van groenbemesters. Deze zorgen voor bodemverbetering en dat is beter voor de toekomstige beplanting.
Ik ben ook op zoek naar een tijdelijk onderkomen voor de tijd dat ik bij de bouw ben, maar ook voor met z’n vieren vanaf 1 augustus zolang het huis nog niet bewoonbaar is. Dat zal dan waarschijnlijk zo’n 3 maanden zijn. Alles bij elkaar dus bijna een half jaar. Dat valt vooralsnog niet mee. Vrijwel alles heeft te weinig slaapkamers of ligt te ver van Medebach. We willen graag lokaal blijven zodat de kinderen vanaf 22 augustus makkelijk naar school kunnen. Tips zijn welkom!
Tijdens mijn trip naar Medebach heb ik overnacht in Willingen. Leuke bijkomstigheid van het uitstapje was het weer. Het was 22-25 graden en ‘s avonds was het gewoon zwoel. Heerlijk! Maar jammer dat je daar dan alleen rondloopt en eet en slaapt. Ik vind Willingen écht een aanrader om eens een paar dagen te gaan kijken als je dicht bij huis wilt blijven. Willingen is 15-20 autominuten van ons stuk grond in Medebach.
Het was dus echt de eerste keer dat ik op het land bezig was en dat geeft best een goed gevoel…
De volgende stap is het begin van het grondwerk. Naar verwachting begint dat 21 mei. Direct daarna wordt begonnen met de ruwbouw.
Ergens in het afgelopen jaar werd het project in Medebach ineens het “Ökopark Projekt”. Ik weet niet wie het verzonnen heeft, maar ik vind het niks als naam. Met het ook op de start van de werkzaamheden wordt het tijd om met een echte goede definitieve naam te komen. “Mikannika” is voor ons persoonlijk wel een belangrijke naam, maar het zegt niks over wat het is. Even voor wie het nog niet weet: Mikannika komt van “Mika” en “Annika”, onze zoon en dochter. Mijn BV heet Mikannika BV en op al mijn social media accounts gebruik ik Mikannika (Facebook, Twitter, Linkedin, Youtube, Flickr en nog veel meer, want ik probeer ze allemaal!). Ik heb ook de domeinnaam mikannika.com en een niet onaardig logo (al zeg ik het zelf). Tot nu toe was de content echter relatief persoonlijk van aard. Enerzijds wil ik nog wel de mogelijkheid houden om persoonlijke dingen te posten, maar aan de andere kant moet ik er ook een beetje zakelijk naar kijken. Lange termijn zakelijk is een naam die tot de verbeelding spreekt. Korte termijn is de hoeveelheid werk die een nieuwe naam met zich mee brengt
Kortom… een dilemma. Zal ik “Mikannika” als projectnaam kiezen, of toch wat anders? Zo ja, wat dan? Moet je kijken naar geografische namen in de buurt of wellicht wat meer beschrijvend. Of een andere fantasienaam? En waarvan is de domeinnaam en de de gebruikersnaam bij de belangrijkste social media nog vrij?
Graag uw mening en eventueel suggesties…
Update 8-5-2012, 16:15u: Ik denk er aan om “Mikannika” als merknaam in ere te houden en er dan wat aan toe te voegen; “Mikannika iets” dus… Dat “iets” moet dan omschrijvend zijn tav waar het over gaat. Om en heel klein beetje een indruk te geven… Blijft de vraag hoe je een beetje internationaal klinkend het project beschrijft…
Update 14-5-2012, 11:00: Ik heb nog altijd geen naam. Belangrijk keyword is “zelfvoorziening”…
De afgelopen week was het wachten op de offertes van de diverse aannemers voor resp. het grondwerk en de ruwbouw. Inmiddels zijn de offertes zo goed als binnen en wordt er maandag besloten wie het werk krijgt. Het officiële begin van de bouw (van de grondwerkzaamheden dus) is op 14 mei. De komende week is dan voor het inmeten en wellicht al wat ander voorwerk zoals uitzetten waar grond wegmoet en waar grond bij moet. Ruwweg moet er zo’n 1500m3 worden verplaatst. Ook worden er direct greppels gegraven waar de leidingen en kabels in kunnen worden gelegd. Zo wordt er onder andere zo’n 90 meter pvc buis gelegd. Er wordt dus ook al direct rekening gehouden met de later te realiseren bebouwing.
De ruwbouw bestaat uit het aanbrengen van bodemisolatie met schuimglas, een flinke laag beton, de funderingen en een aantal dragende binnenmuren. Daarna zal de houtbouw beginnen. De aanbestedingen daarvoor volgen ook op korte termijn. De houtbouw moet immers in een werkplaats worden voorbereid, dus dat heeft tijd nodig. Ik hoop dat de houtbouw eind juni af is. Dan hebben we juli om het dak er op te leggen en kan begin augustus de strobalen worden geplaatst. Voor het plaatsen van de strobalen begint met een workshop die wordt verzorgd door Harald Wedig. Die duurt van vrijdagmiddag tot zondagmiddag. Dan is het echter nog niet af. Ik schat dat we dan nog een dag of 5 nodig hebben. Op korte termijn meer informatie over de workshop. Wil je “hands-on” meer leren over strobalen terwijl je mij helpt mijn huis te bouwen in een prachtige omgeving bij hopelijk 25+ graden, hou dan begin augustus vrij. Hou er wel rekening mee dat het zwaar werk is. Overigens bestaat de dakisolatie ook uit strobalen. Ook daarvoor heb ik handjes nodig.
Permacultuur mainstream?
Afgelopen maandag was op VPRO’s tegenlicht een aflevering genaamd Groen Goud. Ik had de link al redelijk gespamt via facebook en twitter, maar voor het geval je ‘m toch gemist hebt. Hij is via Internet terug te kijken. Het is een programma waarin zien is wat permacultuur op grote schaal toegepast kan zijn. De term “permaculture” wordt zelfs gebruikt. Geoff Lawton, die Australier met baardje, brengt daarmee het begrip “permacultuur” eigenlijk voor het eerst de huiskamer binnen. Uiteraard vind ik dat een goede zaak, want het is imho: de toekomst. Als je de film hebt gezien hoef ik dat denk ik niet nog eens uit te leggen…
Vandaag ontving ik, per post de Eintragungsbekenntmachung van het Ambtsgericht in Medebach. Echt de allerlaatste bevestiging dat de grond nu toch echt in eigendom is. Telefonisch kreeg ik ook het bericht dat het ontwerp van het huis door de gemeente was goedgekeurd. Ze vinden het een mooi huis en het past prima in de omgeving. En hoewel nog niet bevestigd is er ook een afspraak gemaakt dat we begin week 19 starten met de werkzaamheden. Het eerste wat gedaan moet worden is het officieel inmeten van de grond. Direct daarna moet het grondwerk worden gedaan en de aansluitingen worden verzorgd. De aanbestedingen daarvoor lopen evenals die voor de vervolgwerkzaamheden, wat dus de eigenlijke bouw is.
Ondertussen ligt er nog een grote stapel werk te wachten die ik weggewerkt moet hebben voordat de bouw begint… Je kent het wel: zolder opruimen, zooi op Marktplaats zetten, boekhouding (belasting ook), projectdocumentatie voor de Permakultur Ausbildung bijwerken en dan moet er ook nog een nieuwe business opgezet worden… (en dat natuurlijk naast het op gang houden van de lopende zaken tbv het project in Medebach) En eigenlijk zit ik zo dus al 16 maanden het een na het ander te doen! Dagelijks toch nog uren achter een beeldscherm. Ik vraag me af hoe je duurzaam en zelfvoorzienend moet gaan leven als je ook nog een baan hebt…
Maar goed… na zo’n dik jaar sabbatical kriebelt het echter alweer behoorlijk en ik ben dan ook heel blij dat ik ook weer fysiek aan de slag kan. Een mens is kennelijk niet gemaakt om al te lang stil te zitten…
Ik krijg regelmatig reacties onder de posts, maar nog wel vaker reacties via de mail. Waarvoor mijn dank… het is leuk om de reacties te lezen en is motiverend om verder te gaan… Binnenkort begin ik dus na inmiddels 140 posts met waar het eigenlijk allemaal om te doen is: het project in Medebach… (nog een dingetje voor mijn todo lijst: website aanpassen)
Vandaag viel het kabinet Rutte 1 en gelijk zakt de AEX door de 300 en de verwachting is dat de rente voor Nederlandse staatsleningen dermate gaat stijgen dat we zeker 4 miljard extra nodig hebben om op de 3% begrotingstekort te komen. Geen 14 miljard bezuinigen dus, maar 18 miljard. En dat bij nog altijd bij een historisch lage rente. Toen ik gisteren hoorde dat het Catshuis overleg was mislukt voelde ik de bui al hangen en vond het in eerste instantie jammer dat het niet was gelukt. Niet veel later kwamen echter naar buiten op welke bezuiniggingen al wel overeenstemming was en met dat nieuws werd m’n teleurstelling over het falen van het overleg kleiner, maar de teleurstelling over de mate waarin de regering doorpakt werd juist groter. De regering durft nergens het mes in te zetten. De schulden groeien daarmee nog verder en de last wordt nog meer naar de toekomst geschoven. Het is als een bulldozer die een hoop zand voor zich uit schuift. De hoop zand wordt steeds groter en op een gegeven moment is de hoop zo groot dat de bulldozer stil komt te staan.
Omdat de ECB door een soort van Quantitative easing (monetaire inflatie) en het onder druk zetten van de overheden zal blijven zorgen dat de rekeningen van de overheden betaald blijven worden en de banken overeind blijven zal het voor de gewone man vooral neerkomen op duurdere goederen (prijsinflatie). Het geld dat we nodig hebben om te voorzien in onze primaire levensbehoeften zal echter uit alle hoeken en gaten getrokken gaan worden: pensioenen en tegoeden, huizenprijzen en een verlaging van de consumptie. Nou hebben we dat in beperkte mate ook wel eerder gehad, maar toen was er telkens weer een toename van de consumptie om ons uit de ellende te trekken. Nu zijn we echter op een consumptieniveau aangekomen waarbij de daarvoor benodigde onderliggende fysieke groei niet meer mogelijk is. We kunnen ons dus niet uit deze crisis consumeren. De enige manier om er bovenop te komen is de tering naar de nering te zetten en dan niet alleen op financieel vlak, maar vooral op het vlak van de het gebruik van grondstoffen. Dus dat we geen leven naar de carying capacity van de aarde…
Het klinkt abstract, maar het is het bloedserieus eng! Het WNF heeft ooit becijferd dat de duurzame draagkracht van Nederland net boven de 2 miljoen mensen ligt. Er wonen er nu echter 16.5 miljoen. Dat geeft ook direct een aanwijzing van wat er met ons kan gebeuren als we minder kunnen importeren doordat we onze zaakjes niet op orde hebben.
Persoonlijk denk ik dat de huidige crisis… niet alleen de begrotingscrisis/kabinetcrisis, maar ook de financiële crisis symptomen zijn van de nieuwe richting die we als samenleving ingeslagen zijn: langdurige krimp. Het lijkt er in eerste instantie nog op dat de oorzaken puur politiek en financieel zijn. Ik denk echter dat het vooral het ontbreken van de mogelijkheid om fysiek te groeien is. En met een toenemende vraag in Azië en de olieproducerende landen wordt er ook nog eens een steeds groter deel van de koek (die dus al niet groeit) die kant op getrokken.
Moet je dan schulden gaan maken en genieten van het feit dat ze vanzelf verdampen? Als we naar de historie kijken in in het bijzonder naar de crisis van de jaren dertig, dan zien we dat daar vooral mensen in de problemen kwamen die de afbetaling van hun schulden niet meer op konden brengen. Ik denk dat de les is dat als je schulden maakt, je er voor zorgt dat er altijd ruimschoots financiële veerkracht over blijft. Dat wil dus zeggen dat het verstandiger is om te zorgen dat je je aflossingen kunt blijven betalen en niet dat je zo veel mogelijk aflost. Dat doe je alleen als je bovenop de benodigde veerkracht nog geld over hebt. Denk daarbij ook aan een soort van spreiding naar wat anders dan cash of één of andere hedge (dus iets waarvan de waarde toeneemt naarmate de waarde van het geld afneemt)
Mensen die mij kennen weten dat deze (gedwongen) transitie naar een duurzamer samenleving eigenlijk de belangrijkste oorzaak is dat ik huis en bedrijf heb verkocht en een duurzaam en zelfvoorzienend leven in Duitsland wil gaan opbouwen. Al doende “openbaarde” zich echter een eigenlijk nog belangrijker motief; het creëren van een leven met een laag uitgavenpatroon in zo veel mogelijk harmonie met de natuur en uiteraard ook met andere mensen en een nog steeds voortdurende steile leercurve geeft, relatief onverwacht eigenlijk, op zichzelf namelijk heel veel plezier, geluk en voldoening. Het gaat dus niet om het einddoel, maar vooral ook om de weg er naar toe….
Ik hoop dat het opschrijven van wat ik denk dat er gaat gebeuren anderen inspireert dan wel prikkelt om eens naar de eigen situatie te kijken…
En laat je niet afschrikken door het feit dat je niet in dezelfde situatie zit als ik. Er zijn een miljoen manieren om wat te veranderen en iedereen kan op het op zijn/haar manier doen….
Gelijktijdige met de werkzaamheden rond het ontwerp, de indiening en de bouw van het strobalenhuis moet ook het hele terrein worden ingericht. We wisten al dat dit tot gevolg heeft dat het bebouwingsplan/bestemmingsplan en kleine aanpassing nodig heeft. Ik heb voor de formele kant van de daarvoor benodigde procedure een bureau ingeschakeld. Het ontwerp maak ik echter zelf. En dat natuurlijk ook weer permaculture style.
Om te beginnen ga je dan dus weer kijken naar enerzijds de behoeften en aan de andere kant naar wat er is (de resources) en de “relaties” ertussen. In dit geval gaat het om: het guesthouse, een mogelijke uitbreiding met nog twee (kleinere) guesthouses (maar waarvoor nog geen budget), een opleidings-/bezoekers gebouw annex schuur/werkplaats/garage/opslag en het woonhuis. Daarbij moet ook voldoende parkeerplaatsen creeeren. Ik moet dat op een gebied van 3500m2 (35x100m) kwijt kunnen en wel zo dat er ook nog eens rekening wordt gehouden met een goede zonlicht inval tbv verwarming en elektriciteit, uitzicht, autarkie en natuurlijk esthetiek (is natuurlijk ook een kwestie van smaak) en de hele permacultuur ethiek en principes.
Wat ik een interessant principe vind is het ontwerpen van patronen naar details. De vraag is welk patroon ga ik hanteren dat als basis dient voor het ontwerp en wel zo dat het binnen alle begrenzende factoren past. Ik kijk dan ook weer naar wat we hebben. Het bouwblok ligt parallel aan de weg die een hoek maakt van 18graden met de oostwest lijn. Je hebt dus die hoek van 18 graden en de wens om de gebouwen ivm optimale opbrengst van de zon op het zuiden te oriënteren. Met die lijnen ging ik aan het werk… Al doende ontdekte ik een lijn waar langs ik de gevels van 4 van de 5 gebouwen kon uitlijnen. Het basispatroon was daarmee dus niet meer dan die lijn (en in mindere mate de hoek van 18 graden) geworden. Het uitwerken van de rest van de schets is daarmee dan eigenlijk niet veel meer dan invullen geworden.
Ik ben ook al bezig met het design van het achterland van 1,9ha, maar daar ben iknog niet tevreden over. Ik moet daar nog meer research voor doen. de blauwe lijnen zijn overigens swales die langs de contourlijnen langs de helling lopen. Aan de rechterkant een overloop. De Romeinse cijfers zijn de permacultuurzones 0-V.
Voor suggesties voor verbetering sta ik altijd open!
Update 22-4-2012, 9:16u: Ik heb afeglopen vrijdag contact gehad met zowel de architect als het Planungsburo dat de B-plan anderung doet. De werkzaamheden die er zoals moeten lopen vorderen gestaag. dat houdt in dat mijn schetsen die ik hierboven heb gepost al goed genoeg zijn om in overleg te tredenmet de diverse instanties. Uiteraard met de opmerking dat vooral de indeling van het bovengebied nog maar heel grof is en dat er daar nog flink wat gaat veranderen. De architect melde me dat we volgende week beginnen met de uitschrijving van de diverse werkzaamheden. Op bais van wat daar uit kom kan ik ook een bouwplaning op gaan stellen. Ik ben daarvoor overigens aan het experimenteren met MS Project.
De afgelopen week was weer een bijzondere week. We liepen al een tijdje rond met de gedachte dat het paard Katja en de pony Mara niet mee zouden gaan naar Duitsland en er hier niemand meer zou zijn die er op rijdt en ze “dus” verkocht zouden moeten worden. Om niet alles op het laatst aan te laten komen hebben we ze vorig weekend op Marktplaats gezet. En… behoorlijk wat belangstelling! En ze zijn dus beide ook al weg… Tranen bij de kids en eerlijk is eerlijk, ook een brok in mijn eigen keel. Ik heb zo al heel wat paarden en pony’s zien vertrekken, maar het went nooit en het is natuurlijk nooit leuk als je je eigen kinderen verdriet ziet hebben….
Eigenlijk onverwacht was echter het gevoel dat deze stap voelde als het begin van het weggaan. Het is toch het begin van het afbouwen hier en ons klaar maken voor vertrek. Als dan over een paar weken de werkzaamheden in Medebach echt beginnen, dan zal dat gevoel nog wel sterker gaan worden.
Toch hebben we ook wel weer het gevoel dat we nooit echt weg zullen zijn. Het is immers maar 3 uur rijden en met internet is de wereld sowieso klein. Zowel Jolet als ikzelf zijn ook nog bezig met het opzetten van business hier in Nederland (niet samen, maar ieder z’n eigen ding). Ook dat zal ons zeer regelmatig naar Nederland doen gaan. We houden het er voor onszelf op dat we genieten van de best of both worlds.
Dag Katja…
Dag Mara…
We missen jullie nu al…
Afgelopen donderdag is het ontwerp uiteindelijk verzonden naar de gemeente. Een goedkeuring kan nu maximaal 4 weken duren. Dat houdt echter niet in dat we achterover moeten gaan leunen. Er moet namelijk een bouwplanning komen en er moeten aanvragen de deur uit om aanbiedingen binnen te halen. Het liefst heb ik van alle te bouwen onderdelen minimaal 3 prijzen.
De eerste werkzaamheden hebben. logischerwijs, te maken met het bouwrijp maken. Dat begint met het inmeten van de belangrijke punten van het land; de hoeken en de bouwlijnen en ook de positie van het eerst gebouw. Veel meer dan een paar palen zul je na deze werkzaamheden niet zien. Het eerste werk dat daadwerkelijk enig verschil gaat maken is het grondwerk. Kabels, leidingen en riool moeten het terrein op vanaf de straat. Ook moet er een toegang worden gecreëerd en alvast wat bereidbare wegen. Het stuk grond waar het huis komt te staan wordt flink opgehoogd. De grond daarvoor komt van elders van het terrein.
Als de grond is opgehoogd zullen leidingen en kabels en riool vanaf een centraal punt naar de punten waar ze uit de grond komen worden aangelegd. Vervolgens wordt er een isolatie laag van schuimglas gestort. Dit is een afval product van het recyclen van glas. Het isoleert heel goed mits het droog blijft . Het wordt dus ingepakt in lagen folie. Het dient ook goed aangewalst te worden. Over deze laag komt een laag beton. De leidingen, etc. steken hier doorheen. Als dit droog genoeg is begint de bouw van het houten skelet van het huis. Meestal wordt dit in een werkplaats al goed voorbereid zodat het er in een paar dagen kan staan. Dan moet zo snel mogelijk het dak er op. Het dak wordt geïsoleerd met… strobalen. De spanten van het dak wordenhierop constructief al op gemaakt. Dat houdt in dat ze 50 of 80cm uit elkaar worden geplaatst en bovendien de hoogte hebben van een strobaal (35cm). Het plaatsen van de strobalen moet je met een flinke groep sterke mensen doen en MOET in een dag af. Het stro mag absoluut niet nat worden. Dat houdt onder meer in dat zodra de balen er op liggen het direct wordt afgedekt met folie en mogelijk ook nog met hout. Daarna kunnen de pannen er zelfs al op. Waarom eerst het dak? Ook dat heeft met de strobalen te maken. Deze komen tussen de houtconstructie en dienen eveneens droog te blijven. Met een dak er boven gaat dat logischerwijs veel beter. Als alle strobalen zijn geplaatst worden er diagonaal daklatten overeen getimmerd op een afstandvan ca. 10 cm. Daardoor zittend de balen nog meer ingeklemd in hout. De volgende fase is het aanbrengen van leem tussen de daklatten. Ook wordt de tussenvloer getimmerd en is eigenlijk de grove bouw af en zal de afwerking beginnen. Dat zal, als alles goed gaat ergens in augustus zijn. We moeten het huis dan bewoonbaar zien te krijgen voor de winter. Dan willen we er in!
Ondertussen moet ik me natuurlijk ook alvast een beetje richten op de andere onderdelen van het project. Ik hoop in juli ook de “vergunning” binnen hebben voor het terrein en ik wil dan tussendoor ook al het belangrijkste grondwerk doen. Dat houdt onder meer in het verder verhogen van het voorste deel van het terrein met grond van daar net achter zodat er een groot vlak stuk ontstaat waarop ook de andere gebouwen geplaatst kunnen worden en waarop een speelveld en zelfs wat kampeerplaatsen kunnen worden aangelegd. Bovendien wil ik alle waterlopen (swales, overloopkanalen en een of twee vijvers graven). Ik wil dat afronden met het mooi straktrekken van het hele stuk grond en het dan inzaaien met een grasmengsel aangevuld met andere planten die zorgen voor grondverbetering (bijvoorbeeld planten die stikstof binden “nitogenfixers”) tot op een diepte van ca. 30cm. Als het meezit is het stuk grond dan voor het einde van het jaar ook mooi groen. Het ontwerp van het terrein is nu al aan de orde omdat er een soort van vergunning voor verleend moet worden. De “Landschaftsplanung”, zoals dat heet, is mijn tweede ausbildungsproject voor de Permakultur Akademie. Ik wil de komende week, tussen zakelijke werkzaamheden door, de SADIM(ET) ontwerpmethode er weer op toe passen…
Voor degenen die zich afvragen wat zo’n huis nou kost… Geen idee! Waarom niet?
- standaard calculatiebedrag architect variant1 (gewoon huis): ca. 124m2 x 1450 euro = 179800 euro
- standaard calculatiebedrag architect variant2 (gewoon huis): ca. 124m2 x 1150 euro = 142600 euro
- standaard calculatiebedrag architect variant3 (gewoon huis): 569,79 m3 x 250,00 €/m3 = 142.447,50 euro
- standaard calculatiebedrag strobaalhuisbouwer 1.: ca. 124m2 x 1000 euro = 124000 euro
- ervaringsgetal van een ander strobalenhuis: ca. 124m2 x 850 euro = 105400 euro
Hierin zit van niks tot heel veel “eigenleistung” in verwerkt. Wij doen de stromuren zelf, de basislaag van de leem, heel veel afwerking en een deel van de installaties en uiteraard het voorontwerp en de bouwbegeleiding. Ik ga uit van een eigenleistung van 25-40%. Als je dat op de duurste variant loslaat, dan kom je maximaal op 135.000 euro. Tel ik daar nog eens 25000 extra voor bij voor de extra installaties kom ik op maximaal 160000 euro. Ons streefbedrag is 140.000 euro (omdat ik wegens relatief eenvoudige materiaalkeuze en eenvoudige constructie niet van de duurste variant uitga). Tel daar nog 10K voor tegenvallers bij op en dan komen we op anderhalve ton. Dat is dan even los van het bouwrijp maken (grondwerk en leidingwerk) waar ik ook wel 10K voor bijtel. De werkelijke prijs zal ik tzt hier vermelden.
Na wat heen en weer gepraat zijn vandaag de tekeningen zoals ze bij de gemeente worden ingediend gereed gekomen. Hieronder een aanzicht en de plattegronden van de twee verdiepingen. Er is ook nog een klein zoldertje helemaal bovenin. Je kunt op de afbeeldingen klikken voor een groter formaat.
Nog even ter aanvulling…
Het was/is niet de bedoeling een fantasievol huis neer te zetten met allemaal hoekjes en gaatjes, ook al spreken de materialen natuurlijk wel tot te verbeelding en als alles zo wordt als ik hoop dat het wordt, dat het toch een warm en prettig huis wordt. De basisgedachten die er wel achter zitten zijn:
- passive solar design, met uitrichting op het zuiden, veel glas op het zuiden, thermische massa
- zo min mogelijk materiaal
- eenvoudige constructie
- natuurlijke materialen uit de regio
- zo veel mogelijk “zelf doen zonder al te veel kennis en vaardigheden” mogelijk maken
- makkelijk in onderhoud, weinig onderhoud
- en uiteraard een lage prijs en snel klaar
Gistermorgen kreeg ik van de notaris een brief waarin stond dat ik de koopsom voor het stuk grond kon overmaken. Die betaling is dé formele handeling waarmee de overdracht plaatsvond. Ik heb het direct gedaan en hoewel ik nog een bevestiging zal ontvangen is het grondstuk nu dus echt in eigendom. Zo’n betaling gebeurt natuurlijk gewoon thuis vanachter de computer, maar toch gaf het wel een speciaal gevoel. Vooraf vroeg ik me nog wel eens af of ik het niet af en toe benauwd zou krijgen als ik het point of no return voorbij zou zijn. En dat heb ik dus nog helemaal niet gehad…
Ik ben deze week vrij intensief bezig geweest met het design van het guesthouse. De architect had mijn schetsen omgezet naar een een ontwerp en na relatief weinig veranderingen (waarvan de laatste maandag zullen plaatsvinden) staat het huis nu toch echt op papier en wordt het in de loop van de week bij de gemeente ingediend. Dan is het dus nog maximaal 4 weken wachten voordat de bouw kan beginnen.
De belangrijkste aanpassing die heeft plaatsgevonden is de wijziging van de constructie. Eerst wilde ik een kalkzandstenen binnenkant van de buitenmuren met daar tegenaan strobalen. Dat pad heb ik na overleg met Harald Wedig (mijn adviseur op het gebied van strobalenbouw en tevens mij tutor op de Akademie) veranderd in een compleet houten constructie. Het huis wordt er beter van, goedkoper en is waarschijnlijk sneller klaar. ja, dan hoef je dus niet heel lang na te denken. We zijn gisteravond ook direct in de constructie gedoken en hebben ook die al eigenijk min of meer wel bepaald. In hét Duitse strobalenboek “Handbuch Strohballenbau” van Gernot Minke en Benjamin Krick (ISBN 9783936896459) is te zien hoe we dat gaan doen. Later volgt daar meer over. Door toepassing van de strobalen is de hoeveelheid embodied energy bovendien nog sterk verlaagd en dat is natuurlijk ook nooit weg. We hebben het ook over de toepassing van leemstuc gehad. We doen dat op dusdanige manier dat er eigenlijk geen workshop meer voor nodig is. We denken aan toepassing van leem van Claytec. Op zo’n manier creëer je een prachtige gladde watervaste afwerklaag. Tenminste…. de eerste laag doen wij, maar voor de 2 lagen daar op huren we een professional in. In overleg met de architect ga ik kijken of ik in de loop van de week tekeningen online kan zetten zoals die zijn ingediend bij de gemeente.
Een andere activiteit waarmee ik me nu bezig houd is de indeling van het grondstuk. Er moeten kleine aanpassingen plaatsvinden in de bestemming zodat ik er een echt permacultuur “park” van kan make en dat de gebouwen ook beter gepositioneerd kunnen worden. Ook hiervoor moet een aanvraag gedaan worden. Deze procedure duurt een paar maanden en wordt als het even kan ook zo snel mogelijk ingediend zodat we dit jaar bijvoorbeeld al het grondwerk kunnen doen en al wat kunnen zaaien/planen etc. Helaas bleek het niet mogelijk om alvast op deze aanvraag vooruit te lopen en mogen we nog niet tot ca. 35 m van de weg bouwen, maar… maar tot ca. 28 meter. Uiteraard baalde ik van dat nieuws, maar het is niet anders.
Ik heb vooral nagedacht over hoe we het water kunnen vasthouden. Het blijkt namelijk dat door de ligging van Medebach er wat minder regen valt dan in de omliggend gebieden. Het ligt namelijk direct achter de hoogste toppen van het Rothaargebirge (oa bij Willingen en vooral Winterberg) en daar wordt de lucht wat omhoog gestuwd en verliest dus al regen. Het ligt daarbij ook nog eens in een soort van kom. het voelt natuurlijk best wel ok om te wonen in het “Toscane van het Sauerland”, zoals het ook wel genoemd wordt, maar de plantjes willen ook wat en dus is het zaak te proberen om elke druppel die valt zo lang mogelijk vast te houden en zo optimaal te benutten. Daarvoor wil ik een patroon van swales aanbrengen. Dat zijn greppels die waterpas op contour van de helling lopen (waarbij de grond uit de greppels “aan de lage kant van de greppel” een soort van wal vormt). Deze zwales vangen water wat van de helling loopt op en zorgen er voor dat het water in plaats van dat het over het oppervlak direct wegloopt langzaam in de grond zakt. Het water zal dan onder het oppervlak de weg omlaag vervolgen en irrigeert de beplanting dan van onder af. De afstand van de swales kun je berekenen door 100m/hellingshoek (in %) te nemen. Bij ons is de hellingshoek gemiddel ca. 5%, dus de afstand is 100/5=20m. Ik wil bovenaan beginnen, dan de horizontale afstand meten tot waar de helling 1 meter lager ligt. Dat resulteert dan in een hellingshoek en een afstand. Aangezien de hellingshoek niet overal hetzelfde is, zal de afstand dus variëren. Ik schat tussen ca. 30m en 15m. De swales wil ik van erfgrens tot erfgrens laten lopen. Deze bouwwerkjes bepalen dus in hoge mate de indeling van de grond. Vooral ook omdat op de “oevers” bomen en struiken worden geplant. Hoewel een swale qua capaciteit zo berekend dient te worden dat ze eigenlijk nooit overlopen, wil ik een overflow maken die uitkomt in een soort van stuwmeertje onderaan bij het geplande speelveld en de groentetuin, waar het water dan ook weer zo’n nut kan hebben. Voor de kenners… het terrein heeft geen keypoint(s) en geen droge stukken, dus een keyline design ligt niet voor de hand (ik ga dat hier niet uitleggen, want dat is echt lastig… help yourself met Google).
Ik hoop dus dit jaar ook die swales te kunnen aanleggen. Als het zover is zal ik er hier uiteraard ook verslag van doen. Waarschijnlijk kan ik ook wel hulp gebruiken. Ik overweeg om er een workshop omheen te plannen, maar dat zien we later wel…
Naast al dit werk ben ik ook nog bezig met de opleiding en het opzetten van een nieuw bedrijfje (waarover ik binnenkort meer ga schrijven). Vwb de opleiding.. er zijn per jaar 5 “Fernkurse” wat eigenlijk “vertiefungskurse” zijn en dus dieper op de stof ingaan. Van die 5 moet je er minimaal 3 meedoen en mag je er maximaal 4 meedoen. Ik heb besloten om de eerstvolgende “Soziale Permakultur und Dragon Dreaming” in Kleinkrausnik onder Berlin niet mee toe doen. Het valt in de aanvangsmaand van de bouw en dan weet ik waarschijnlijk toch al niet waar ik het qua tijd zoeken moet en dit is ook de minst praktisch gerichte van de 5. Ik overweeg wel om ‘m volgend jaar alsnog te doen omdat ik als één of twee van de 10 Ausbildungsprojecten een sociaal project te doen. Overigens is één van de andere overgebleven cursussen “Prozesse, Techniken und Materialien nachhaltigen Bauens” en wordt gegeven door… je verzint het niet: Harald Wedig en Manfred Weber (ken ik van mijn cursus in Stainz van vorig jaar). Ik vrees dat ik tegen die tijd al heel wat weet, maar desalniettemin lijkt het me wel leuk om ‘m mee te doen…
Al met al is m’n leven nu erg druk en vaak ook erg stressvol, maar het voelt nog steeds als een groot voorrecht om zoiets te kunnen en mogen doen…
Follow Jeroen / Mikannika!