De knoop is eindelijk doorgehakt. Ik ga het grondstuk kopen. Er is opdracht gegeven om de papieren in orde te maken. Uiteraard is het zo dat je in Duitsland pas blij moet zijn als de krabbel is gezet, maar ik kan toch niet helemaal onderdrukken dat ik er van uit ga dat het daadwerkelijk allemaal door gaat. Het tekenen van de overeenkomst zal waarschijnlijk over 2 weken plaatsvinden.
We gaan vrijwel zeker beginnen met de bouw van de vakantiewoning. Daarin worden strobalen en leemstuc toegepast. Het ligt in de bedoeling om voor de bouw én het aanbrengen van de “Lehmputz” workshops te organiseren. Dat zal dan ergens deze zomer zijn.
Nader bericht volgt uiteraard.
Vandaag was er een bespreking in Medebach over mijn project. Aanwezig waren een aantal mensen van de gemeente Medebach (inclusief de burgemeester), een vertegenwoordiger van het Kreis en een vertegenwoordiger van mij (architect/planungsbureau). Ik was er dus zelf niet bij. Uit het gesprek is gekomen dat ik in principe gewoon bouwen kan binnen de huidige vergunning, maar voor de aanpassingen, zijnde verder naar achteren bouwen en het houden van dieren moet toch een procedure worden gestart. Die procedure duurt dan tot minimaal… eind MEI! En dan nog als alles meezit.
Aan de ene kant ben ik wel blij dat ik gewoon kan bouwen (wat eigenlijk ook helemaal niets nieuws is), maar aan de andere kant zit ik natuurlijk met een risico dat ik niet volledig mag doen wat ik wil. Maar… ik kan sowieso een recreatiehuis bouwen en sowieso een gewoon huis en ook bijgebouwen. Het zit ‘m er vooral in wat ik er mee doe. En dierenhouding heeft geen echte haast. Dat kan makkelijk 2 jaar wachten. En vwb bezwaren moeten die ook echt wel serieus van aard zijn. En al zijn ze dat, dan nog kun je op zoek naar een compromis…
Ik neig naar een “ja”, maar ik wil er nog even op broeden. Ondertussen is al het meedenken welkom…
Cheers!
Af en toe neem ik een zijsprongetje van mijn opleidingen of mijn project en beschrijf ik hoe ik bepaalde aspecten van de permacultuur beleef. Vandaag een van de drie ethische waarden: people care…
Van de website “permacultureprinciples.com” het volgende over People Care:
“Care for people starts with ourselves, but expands to include our families, neighbours, local and wider communities. The challenge is to grow up through self-reliance and personal responsibility.
Self-reliance becomes more possible when we focus on non-material well-being, taking care of ourselves and others without producing or consuming unnecessary material resources. By accepting personal responsibility for our situation as far as possible, rather than blaming others, we empower ourselves. By recognising that the wisdom lies within the group, we can work with others to bring about the best outcomes for all involved. The permaculture approach is to focus on the positives, the opportunities that exist rather than the obstacles, even in the most desperate situations.”
Met mijn project heb ik naast persoonlijke motieven ook de bedoeling om andere te inspireren de verantwoordelijkheid voor zichzelf te nemen en hun leven ten goede te veranderen. Er zit dus een actieve component in: je moet wat doen om wat te veranderen en je moet wat veranderen in wat je doet om andere “betere” resultaten te krijgen. (“moet”, is ook echt “moet”, als je wat wilt veranderen). Afwachten en hopen leidt vrijwel nooit tot wat je wilt. Wil alleen is niet genoeg… Er hoort actie bij!
Ooit verstond ik onder helpen “iets geven”. Of dat nou materieel was of immaterieel, ik dacht door wat te geven dat ik het probleem oploste. Zelden werd het probleem zo echter opgelost. Het onthouden van eigen verantwoordelijkheid van mensen leidt vaak zelfs tot het tegenovergestelde van wat je wilt bereiken. Je creëert immers een afhankelijkheidsreactie. Ik denk dat helpen dus vooral het leren en laten zien hoe mensen zichzelf kunnen helpen.
Waar wat willen mensen dan anders? Uiteindelijk komt het steeds weer neer op gelukkig(er) worden… Geluk zit ‘m vooral in wat je doet en niet in wat je hebt en dat je je focussed op wat je kunt binnen je mogelijkheden en niet op de onmogelijkheden. Vaak echter weten mensen niet waar ze hun talenten liggen en wat ze graag zouden willen doen. Je zou jezelf bijvoorbeeld de vraag eens kunnen stellen: “stel, ik heb 10 miljoen, wat zou ik dan de hele dag willen doen?”. En dus niet: “wat zou ik dan willen kopen?”… Het beantwoorden van die vraag is vaak nog niet eens zo makkelijk, maar stel dat je een goed antwoord kunt formuleren, zeg dan tegen jezelf: “ok, ik heb geen 10 miljoen, maar welke mini-versie van als ik het wel had is haalbaar?” En maak dan je plan! Zet het pad om er te komen eens uit en neem er desnoods elke dag eentje, maar kom in beweging… do it! Je kunt het!
Wat ik hierboven heb beschreven is niets anders dan je probleem gestructureerd aanpakken zoals dat in elk permacultuur design ook voorkomt: inventariseren, analyseren, een plan maken en uitvoeren (en onderhouden, evalueren en bijslijpen). Deze relatief eenvoudige structuur kan een handvat zijn om op het oog onoplosbare problemen stap voor stap aan te pakken.
Ik geef toe… het is niet zo makkelijk als het lijkt. Het analyseren van je behoeften kan heel diep gaan en lang duren… en het is daarbij zaak om niet in oplossingen te denken. Een behoefte is niet “een auto om naar het werk te gaan”. Werken is immers geen doel op zich, maar dient er voor om je in staat te stellen jezelf van primaire levensbehoeften te voorzien. De mechanismen “werk” en “transport” zijn oplossingen die je hebt gevonden om in die behoeften te kunnen voorzien. Kan het echter ook anders? Zie je leven als een ui en pel er steeds een laagje af en je komt uiteindelijk bij de kern…
En wil je weten wat basisbehoeften zijn? Een overzicht van de belangrijkste menselijke behoeften:
Eigenheid – Authenticiteit, Autonomie, Creativiteit, Integriteit, Zelfexpressie
Emotioneel – Acceptatie, Delen, Erkenning, Geruststelling, Mededogen, Nabijheid, Ondersteuning, Respect, Tederheid, Veiligheid, Verbinding, Vertrouwen, Warmte, Zekerheid, Zorg
Spel – Humor, Plezier, Spelen
Fysiek – Aanraking, Bescherming, Beschutting, Beweging, Licht, Lucht, Ruimte, Rust, Seksuele expressie, Voedsel, Water
Spirituele verbondenheid – Beschouwing, Betekenis, Eenheid, Harmonie, Heelheid, Helderheid, Inspiratie, Leren/groeien, Ordening, Schoonheid, Vervulling, (innerlijke) Vrede
Vieren – Vieren van het leven, Vieren van verlies (rouw)
En uiteraard is er niks tegen acute hulp om iemand uit een dal te trekken… maar er gaat niets boven het stimuleren van de eigen kracht van een mens.
Good luck!
Op donderdag 26 januari 14:00u is er een bespreking tussen de gemeente Medebach, het Kreis (Hochsauerlandkreis) en namens mij iemand van het Planungsbureau/Architect in het gemeentehuis van Medebach. Het gaat over de aanpassingen van het bestaande Bebauungsplan. Aanpassingen die voor mij belangrijk zijn, zijn:
- Maximale afstand vanaf de weg. Is nu 28m en kan naar 35m
- Maximale hoogte. Is nu 9m, ik wil (voor de zekerheid 9m, voor als ik gebruik wil maken van de hoogte verschillen in het landschap (niet zo belangrijk)
- Bestemming van normale bebouwing naar een speciale status tbv het houden van dieren en dan in het bijzonder tbv het bouwen en gebruiken van een stal
Donderdag middag hoor ik dus meer en kan ik, al dan niet (waarschijnlijk wel) tot actie over gaan; het grondstuk kopen.
Inmiddels heb ik ook al een Duitse Steuerberater (belastingadviseur/accountant) ingeschakeld om te onderzoeken wat de gunstigste constructie is om eea. in te gieten. Er is namelijk ook sprake van zakelijk gebruik en als je iets zakelijk gebruikt, dan kun je de BTW die je betaald aftrekken en bij een paar ton aan investering gaat het dan al gauw om enkele 10.000-den euro’s. Die wil je natuurlijk niet laten lopen, mits de voorwaarden niet te bezwarend zijn uiteraard. Ik wil een eenvoudige en goedkope zakelijk constructie en me niet in allerlei bochten wringen voor een klein voordeeltje. Ik hecht dan meer aan mijn vrijheden dan aan die extra centen. Ik hoop daar de komende dagen ook meer over te horen.
Het plan heeft de laatste weken flink wat drastische aanpassingen doorgemaakt. Kort geleden wilde ik ALLE functionaliteit in een gebouw stoppen om zo de bouwkosten zo laag mogelijk te houden. Inmiddels zijn we echter weer terug bij een relatief oud plan om éérst de recreatiewoning te bouwen. Die is qua bouw relatief eenvoudig en ook snel gebouwd zodat we er het snelst in kunnen. Ik wil het design zou eenvoudig mogelijk houden. Ik heb onderstaande lijst gemaakt waaraan ik wil dat dat gebouw ONGEVEER voldoet…
Keywords Ferienwohnung (erste Runde):
• Für 6 Personen (3 Schlafzimmer)
• Passive solar design (Sud Orientierung, Glass am Südseite, usw.)
• 100m2, zweistöckig, 64m2 (8x8m) Grundflache und 36m2 Dachboden (unter 180cm)
• Kern von Kalksandstein als thermische Massa
• Schale von Strohballen mit Lehm putz und Holz (Unterseite 40-60cm Naturstein)
• Betonplatte auf Schaumglas
• „Logs“ (holz) für die Konstruktion und Holz für Treppen, Fenster, usw.
• Solar und Holzheizung (und später auch noch Geothermie)
• Fußbodenheizung (als Hauptheizung) mit Schieferboden
• PV Panels (ca. 3kWp, Dach Winkel 35gr mit Sudorientierung), 24V LED lichtnetz
• Warm Wasser durch (eigene) Elektrizität und Lagerung
• Wasser und Abwasser kommt noch von das Netz aber ich will schon Rechnung halten mit Regenwassernutzung und ein Grauwassernetz und später einen eigene Abwasserversorgungsinstallation.
• Versorgungsanschlüsse jetzt schon von ein Platz wo das große Haus gebaut wird
• Carport und kleine Scheune für Fahrräder usw.
• Bauplatz am Westseite des Gelände, Abstand zum Weg 20-22m
• Budget xxxxxxxxxxxxxx
Nog suggesties? Neem gerust contact met me op!
Het is alweer even geleden dat er wat gebeurde met betrekking tot het project in Medebach. Het is nu ook voornamelijk wachten en hard werken aan het voorontwerp, maar inmiddels heb ik toch ook wel nagedacht over de volgende stap in het verwerven van de grond. Mijn idee is nu zo dat als de vergadering van de gemeenteraad van Medebach op 25 januari positief beslist, dat ik dan de grond ga kopen. Ik ga natuurlijk voor die 7 extra meters naar achteren, maar ik laat het daar toch niet op hangen en vwb de stal heb ik geen haast. Voordat ik aan dierenhouding toe ben ben ik zeker een jaar verder, zo niet 2 jaar en ik ben er van overtuigd dat ik ook wel een goede oplossing kan vinden als ik nog geen stal heb. Kortom… die aanpassingen zijn, relatief gezien, details die het niet waard zijn om nog langer te wachten dan tot de vergadering op de 25ste. Je zou kunnen stellen dat dan zelfs wachten op die vergadering geen zin heeft, en eigenlijk nu al zou kunnen kopen, maar als het afgewezen wordt (wat ik niet verwacht), dan vind ik de argumentatie daarvan dermate belangrijk dat ik daar dan toch op wil wachten.
NB: Ik ga op 7 februari naar een concert van Sting in de HMH in Amsterdam. Ik ga vooralsnog alleen, maar ik heb 2 kaarten… Als iemand interesse heeft om er een over te nemen, neem dan even contact op.
Ik heb tbv van het ontwerp het hele survey gedeelte teruggebracht tot een checklist/vragenlijst. Die heb ik samengesteld op basis van diverse andere lijsten die ik op Internet heb gevonden. Ook zit er een lijst van een architect in verwerkt. Als je zo bezig bent, dan merk je al gauw dat er voor een project als het mijne eigenlijk belachelijk veel beslissingen te nemen zijn. En als designer moet je alles weten wat je klant wil en wat de resources zijn. Ik heb dat “alles” tbv de bouw van het hoofdgebouw in die lijst gepropt en daarmee kwam ik op een schrikbarend aantal van inmiddels 214 vragen waarvan enkele zelfs meervoudige vragen zijn. Ik pas de lijst toe op mezelf en wetende dat ik al heel lang over wat ik wel heb nagedacht en dat ik ook al veel heb onderzocht en op papier heb staan en toch ben ik al een paar dagen met de lijst bezig.
Conclusie: onwerkbaar voor een klein project! Een survey zou op deze manier een week kosten en er van uitgaande dat een designer incl BTW ergens tussen de 50 en 100 euro per uur kan kosten voel je wel dat dit zo niet kan…. het analyseren van de informatie en het eigenlijke ontwerpen moet immers nog beginnen, om maar niet te spreken over de implementatie…
Maar hoe dan wel? Als ik de lijst invul, dan zijn er veel vragen waarvan ik denk dat vrijwel iedereen hetzelfde antwoord zou geven. Moet ik dat dan toch voor de zekerheid vragen? Of mag ik aannames doen? En wellicht nog belangrijker is dat je als “expert” wordt geacht ook voor de klant na te denken en beslissingen te nemen, omdat ze geen zin hebben of vooral dat ze erg een verstand van hebben. En als klant huur je ook iemand in omdat hij past bij wat je wilt. Dan kies je dus eigenlijk ook al voor een flinke package van beslissingen. Iemand die een moderne betonnen woning wil en lekker op gas wil stoken zal mij niet gauw inhuren. Ik probeer immers uit te dragen dat ik zo min mogelijk met fossiele brandstoffen wil doen en zoveel mogelijk met lokale en natuurlijke materialen wil werken. Als je mij inhuurt, dan heb je die keuze al gemaakt. Ik hoef daar dan dus eigenlijk niet meer naar te vragen.
Ik kan me voorstellen dat iemand zegt: “ik heb zoveel euro te besteden en ik wil zelfvoorzienend leven… maak er maar wat moois van! Ik zie je voorstel wel…” Ook zijn er natuurlijk controlefreaks die elke detail zelf in de hand willen houden. En daar moet je dus tussen zien te schipperen…
Mij idee is om de lijst toch helemaal te gebruiken, maar op zoveel mogelijk plaatsen zelf een “default” antwoord te formuleren. Dat antwoord zal dan het antwoord zijn waarvan ik denk dat 98% van de mensen het zal geven. Bij het client interview vraag ik dan uitsluitend de vragen waar belangrijke beslissingen genomen moeten worden en niet de vragen met een default antwoord. In de verslaglegging laat ik die default antwoorden echter wel zien. Dan kan iemand er zelf nog wijzigingen op aanbrengen. Als ik dan een aantal project heb gedaan en een eigen stijl heb ontwikkeld, dan is er dus een soort van handelsmerk ontstaan; ik sta voor x en y en z… en daarop wordt ik dan wel of niet geselecteerd. Maar zover is het nog niet. Ik moet eerst mijn eigen weg zien te vinden en dan betekent dat dat ik veel kennis moet absorberen.
De lijst moet echter wel zo klein mogelijk worden gehouden en dat houdt in: alleen de vragen stellen die voor het betreffende project ter zake doen.
Ik wil binnenkort eea online zetten, maar het moet dan wel dermate goed zijn dat ik er echt tevreden over ben en dat ben ik nog niet. Niet vanwege de kwaliteit, maar dus duidelijk vanwege de kwantiteit.
Op 1 januari 2012 ben ik dus officieel begonnen met de opleiding voor de Diploma in Applied Permaculture Design bij de Permakultur Akademie in Duitsland. De opleiding bestaat uit het maken van ca. 10 permacultuur designs. Bij het maken van deze designs pas ik een methode toe. Ik heb een sectie aan deze website toegevoegd waarin 1 op 1 een document wordt gepubliceerd waarin de door mij gekozen methode gedetailleerd wordt beschreven. Uiteraard ben ik nog in de beginfase en breid ik deze sectie gedurende de opleiding steeds verder uit. Ook heb ik een overzicht van de projecten die ik maak voor de opleiding toegevoegd. Ook deze sectie blijft zich de komende twee jaar verder vullen.
Sectie: Permacultuur Design
Sectie: Projecten overzicht
Ik wens alle lezers van mijn blog een mooi 2012! Bedankt voor het lezen en reageren in 2011. Ik heb er nog steeds veel plezier in om dit blog te schrijven en jullie reacties te lezen en te horen, dus blijf terugkomen in 2012… Het lijkt er op dat de start van het project in Medebach niet heel lang meer op zich zallaten wachten. Ik ga nog steeds uit van eind maart. Het ontwerp zal begin februari beginnen. Met het voorontwerp ben ik al geruime tijd bezig. Sinds ik zeker weet dat ik de opleiding tot gediplomeerd permacultuur designer doe, hanteer ik een echte permacultuur design methode. Was het eerst nog een tijdje zoeken, inmiddels heb ik mijn weg gevonden en zit ik compleet in een werkflow. Van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat ben ik er mee bezig en het verveelt geen seconde. Ik wil zo veel mogelijk van het werk hier publiceren, maar dan wel in afgeronde stukken.
Waarom hard studeren en veel werk doen en het dan zomaar delen en er niet proberen zelf er een leuke cent mee te verdienen? Reken maar even mee: Er zijn 7 miljoen huishoudens in Nederland en die moeten, gezien de te verwachten daling in de olieproductie de komende jaren, allemaal duurzamer en waarschijnlijk ook zuiniger gaan leven. Duurzamer worden houdt niet op bij het gebruik van spaarlampen en de verwarming een half graadje lager zetten. Op die manier zal duurzamer worden alleen maar gaan voelen of je steeds wat meer afgenomen wordt. Duurzamer worden is een ingrijpende wijziging van je denken en voelen en waarbij een flink deel van het dagelijks leven (wooncomfort, boodschappen, reizen, vrije tijd, etc.) anders zal gaan verlopen. Het komt dus gewoon neer op 7 miljoen individuele situaties waarvoor binnen een paar jaar een serieus plan moet worden gemaakt. 7 miljoen in laten we zeggen 8 jaar… Dat is 2400 per dag! En dan reken ik bedrijven, overheden, scholen, etc. nog niet eens mee… Om met z’n allen serieus duurzamer te worden heb je niet één iemand nodig die dit werk doet, maar duizenden!
Er is dus een overvloed aan potentieel werk, ik vind het leuk om te doen (geluk zit in wat je doet en niet wat je hebt) en je helpt mee aan het creëren van een prettigere leefomgeving voor jezelf en de mensen om wie je geeft. En wat heb ik aan centen als ik de mensen om me heen steeds ongelukkiger zie worden en de wereld kaalgeplukt zie worden en het aantal en de intensiteit van conflicten zie toenemen? Het voor delen van kennis en vaardigheden en het niet voor mezelf houden ervan is dan ook no-brainer.
Maar… we hebben in Nederland nog niet eens een permacultuur instituut of een permacultuur academie… We hebben een paar hele goede, maar kleinschalige initiatieven, maar met de snelheid waarin nu veranderd wordt zijn we over 1000 jaar nog niet klaar en zijn we lang daarvoor al achterhaald door de werkelijkheid. De werkelijkheid is een groeiende wereldbevolking en een groeiende vraag naar alles tegen een een dalend beschikbaarheid van grondstoffen, vruchtbare grond, water, ruimte, etc. in. Er is schreeuwend veel behoefte aan doorpakkers om op grote schaal te veranderen. Van de overheid hoef je niet veel te verwachten. Die doen alleen maar hard hun best om het huidige systeem, wat groei vereist om te kunnen blijven bestaan, overeind te houden. Groei betekent echter ook fysieke groei en daar is de energie, de grondstoffen, etc. niet meer voor. We rekken nu het elastiek met z’n allen op door reserves op te maken en krediet te nemen op de toekomst. Maar elastiek is niet oneindig rekbaar. Het zal een keer knappen en dat zal dan veel en langdurig pijn gaan doen. Beter is het om het elastiek zo gecontroleerd te ontspannen.
We hebben dus dringend behoefte aan doorpakkers. Het belangrijkste is het opleiden van opleiders. Maar als je dat serieus wilt aanpakken is het creëren van enige structuur in de aanpak daarbij onontkoombaar. We hebben geen dromers nodig (sorry voor alle goedwillenden), maar experts in de diverse vakgebieden die de koppen bij elkaar steken. Hoewel ik heel druk ben met mijn opleiding en mijn project in Duitsland wil ik daar in 2012 ook energie in gaan steken. Wellicht het opzetten van een nationale beweging die zich verbind met in eerste instantie het Duitse Permakultur Institut en de Engelse Permaculture Association (ik ben nu met beiden verbonden). We kunnen hun structuren zo kopieren! Het Duitse Permakultur Institut was in eerste instantie ook een kopie de Engelse Permaculture Association… Het Duitse Permakultur Institut bestaat echter alweer meer dan 20 jaar! Andere cijfers… In Duitsland zijn er zo’n 40 mensen met een permacultuur diploma en dat zal de komende 2 jaar zeker verdubbelen. Er zijn waarschijnlijk enkele honderden mensen met een PDC. In engeland liggen de getallen nog veel extremer: Diploma -300, nu studerend 100+, PDC duizenden! En dan Nederland: Diploma: hooguit enkele (ik ken er geen), studerend idem (ik ben de enige Nederlander die nu in Duitsland gestart is) en PDC schat ik op 10-20. Er is zoveel te doen! Vooral in Nederland… ik wil, ook al ben ik straks verhuisd naar Duitsland Nederland dan ook niet loslaten en laten we wel zijn: Medebach ligt geografisch gezien ongeveer in het midden van Nederland en Duitsland samen. De lokatie is dus zo gek nog niet denk ik…
Oh ja… als je denkt dat het allemaal wel mee zal vallen? Check the facts!
Een van de drie ethische beginselen van permacultuur is “fair share”. Dat wordt omschreven als: “Set limits to consumption and reproduction, and redistribute surplus”. Vooral het laatste intrigeert me zo rond de kerstdagen; “weggeven wat je over hebt” of “deel wat je kunt delen”.
Komende vanuit de IT ben ik gewend om eigenlijk zo goed als niets te delen. Met elk idee kan een ander aan de haal gaan en dan kun je minder of geen geld verdienen. Regelmatig kwamen de non-disclosure agreements op tafel om maar te beschermen wat je had… want dat was, dacht je, uniek en dus geld waard. Kijk je iets verder, dan zie je patenten/octrooien, copyright, hoge hekken en ga zo nog maar een hele poos door. Onze hele maatschappij lijkt wel te zijn ingericht om vooral niets te (hoeven) delen, ruimhartig gefaciliteerd door door de overheid die de inzet van haar geweldmonopolie niet schuwt om het zo te houden.
Ik ben dan ook zo aangenaam verrast dat de mensen die ik dit jaar bij diverse permacultuur cursussen die ik heb gedaan zo ruimhartig delen. Ze delen zelfs makkelijk van bronnen waar ze (vaak magere) inkomen mee vergaren. Ik moest er erg aan wennen. Het voelde vooral in het begin, maar nog ook nog wel eens, tegennatuurlijk. Toch ben ik er erg van onder de indruk en het is voor mij weer een bevestiging van de gedachte dat het geluk niet zit in het hebben van spullen.
Er is bij mij geen verleiding om van de vrijgevigheid van anderen misbruik te maken. Eerder het tegenovergestelde… Als ik iets krijg, moedigt me dat aan om ook te gaan geven. Uiteindelijk hoop ik me, uiteraard mits er een soort van balans is, in zowel geven als krijgen comfortabel ga voelen. Het “delen”-onderdeel van fair share heb ik in ieder geval steeds in mijn gedachten bij het opzetten van mijn project…
In mijn vorige update verteld ik dat ik de grond eigenlijk al wilde kopen. Ik deelde dat aan mijn contactpersoon in Duitsland mede en vroeg of de daarvoor benodigde acties in gang gezet konden worden. Dat hield onder meer in dat er nog even eea bij de gemeente geverifieerd moest worden. Uit die contacten blijkt concluderen we echter dat het toch echt nog verstandiger is om even te wachten met kopen. Het wordt op z’n vroegst eind januari. Als ik nu als een blind paard toch zou kopen mis ik wellicht een aan paar noodzakelijke kansen om de situatie te optimaliseren en dat zou zonde zijn.
Inmiddels hebben we ook besloten dat op de dag dat alles officieel is we direct beginnen met het zoeken naar tijdelijke (huur-)woonruimte in Medebach zodat we daar zsm kunnen integreren en aan het begin van de zomervakantie over kunnen en dan ongeacht de status van de bouw op dat moment. Het lijkt erg onwaarschijnlijk dat als we begin april beginnen met bouwen we in juli het huis al dermate ver bewoonbaar hebben dat we er in kunnen. Wat mij betreft werken we er aan dat het voor de herfst allemaal dicht is zodat het daarna aan de binnenkant afgewerkt kan worden. Dan zullen we er in de winter wellicht in kunnen trekken. Ook dan zal er echter nog wel wat werk te doen zijn.
Laat ik het van de zonnige kant bekijken en die is dat ik dan in ieder geval tot einde januari heb om mijn design verder voor te bereiden en wel op een manier dat het ook direct geschikt is voor de opleiding. Het ontwerp krijgt steeds meer vorm. We hebben onderzoek gedaan naar een combinatie van zonnenenergie en geothermie om het gebouw te verwarmen en warm water en het lijkt die kant op te gaan. In een huis als dit zijn de installatiekosten relatief hoog. Ter indicatie: drie gaten van 100m diep boren kost inclusief materiaal ca. 15.000 euro. Dan komt er nog een warmtepomp en opslag bij en leidingen, verdeler en besturing. Je mag blij zijn als je je verwarming en warmwatervoorziening voor 30.000 euro hebt liggen. Het kan, als je een gascombiketel hebt ook voor rond de 5000 euro. Het verschil is dat je in het eerste geval nooit meer een rekening krijgt voor energie en in het tweede geval wel en die kan op termijn flink gaan stijgen.
Naast je verwarming en warm water heb je nog elektriciteit nodig. Ik wil daarvoor pv-panels (photovoltaic) op het dak installeren. 10kWp vermogen kost je ongeveer 20.000 euro en dan heb je nog alleen maar elektriciteit overdag. Voor opslag heb je nog een flink aantal accu’s nodig en ben je nog eens een paar duizenden euro’s verder. Als je vervolgens ook nog eens je water wil opvangen en opslaan en zuiveren, dan kun je je voorstellen dat je zo richting de 75.000 euro schiet. En dat zijn dus alleen maar de installaties. Ik wil overigens ook alle stopcontacten en ander elektrapunten en eigenlijk alle installaties centraal kunnen aansturen tbv optimale energiebesparing. Tot slot wil ik de bouwkundige voorziening voor alle installaties centraliseren en door een glazen wand zichbaar maken voor bezoekers. Het zou mooi zijn als er dan een computer (tablet of zo) waarop je kunt (laten) zien wat er wordt verbruikt en hoe alles werkt. Ik hoop dat het binnen budget allemaal realiseerbaar is. Wellicht zijn er fabrikanten of installateurs die er ook muziek in zien (als demo of voor pr) en wat leuks kunnen doen met hun tarieven. Ik sta daar wel voor open.
Follow Jeroen / Mikannika!